Pracownicy windykacji wykonują pracę, która ma kilka etapów. Po pierwsze – kontakt z dłużnikiem. Chodzi tutaj o komunikację za pomocą pism i wiadomości mailowych. Czasem wykorzystywane do tego są SMS-y lub rozmowa telefoniczna. Gdy wysiłki te nie przynoszą efektów, sprawa trafia do sądu, a w przypadku braku reakcji na pisma sądowe – wkracza komornik. Windykator negocjuje spłatę długu w taki sposób, aby był dla nas możliwy do spłaty. Windykatora więc nie należy się bać a raczej z nim współpracować w sytuacji, gdy mamy dług.
Aby być windykatorem nie jest wymagane jakieś specjalne wykształcenie. Ważny jest zbiór pewnych cech osobowości, które pozwolą wykonywać ten zawód w sposób skuteczny i etyczny jednocześnie. Przede wszystkim ceniona jest taka mieszanka cech jak stanowczość i kultura osobista. W stosunku do dłużnika najlepiej zachowywać się w taki sposób, abyśmy pokazali że jesteśmy od tego żeby pomagać, a nie od tego aby straszyć czy wyłudzać. Wielu dłużników boi się windykatorów a strach ten wziął swój początek od nielegalnych windykatorów z początku lat 90. Wtedy bowiem istniały takie firmy windykacyjne, które potrafiły dłużnika zastraszyć, pobić czy posuwać się nawet do nękania jego rodziny i znajomych.
Nic dziwnego że zawód windykatora nie cieszy się zbyt dużym zaufaniem w społeczeństwie. Obecnie jednak wszelkie nieetyczne i przestępcze zachowania windykatorów obwarowane są odpowiednimi przepisami kodeksu cywilnego, administracyjnego i karnego, dzięki czemu w razie niezapowiedzianej wizyty i nieodpowiedniego zachowania możemy wezwać policję. Windykator musi również się zawsze wylegitymować – przedstawić się z imienia i nazwiska, podać firmę dla jakiej pracuje, oraz stan zadłużenia. Jest to osoba, z którą możemy negocjować warunki spłaty długu w taki sposób, aby były one dla nas jak najbardziej dogodne. Pozwoli to nam spokojnie pozbyć się problemu jakim jest zadłużenie.
